Ana Sayfa Arama Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Dicle Elektirik Reklam
Ayhan MERGEN
Ayhan MERGEN

SİİRT İNSANI VE MANEVİ EROZYON

Son yıllarda bir çok alanda olduğu gibi insani ilişkilerde ve manevi duygular da büyük bir erozyon yaşıyoruz.
Yakın bir zamana kadar insani ve dini duygularımız daha yoğundu. Siirt insanı namazını kaçırmaz, orucunu tutar, zekatını verirdi. Herhangi dini bir mazeret nedeniyle orucunu bozmak zorunda kaldığında bile bunu diğer insanlara saygı açısından gizli yapardı.
Camiler konforlu değildi. Lüks halılar aydınlatmalar, klimalar yoktu. Ancak dolup taşıyorlardı.
Yine yakın bir zamana kadar bütün sokak sakinleri ve hatta mahalle sakinleri birbirlerini tanır, birbirlerine saygı duyarlardı. Selamsız geçmek kabul edilmez bir tutumdu.
Yardımlaşma doruktaydı. Bütün mahalleli üzüntü ve sevinçte büyük bir dayanışma içerisinde birbirlerine kenetlenirdi. Gerçek bir komşuluk ilişkisi vardı.
Aile içinde de tam bir sevgi ve saygı hakimdi. Büyüğe saygı, küçüğe sevgi gösterilirdi. Belki yanlıştı ama bu saygı nedeniyle babalar kendi babalarının yanında çocuklarına ilgi göstermez, hanımlar eşlerini adlarıyla çağırmazlardı.
Onlarca kişi bir evde yaşamalarına rağmen kavga gürültü olmazdı. Azla yetinmeyi ve mutlu olmayı bilirlerdi. Bir tas çorba onlar için yeterliydi. Çoğu zaman daha fazlasını israf olarak kabul ederlerdi. Ekmek kırıntıları bile toplanır ; ya yenilir veya hayvanlara yem olarak verilirdi.
Bu örnekleri daha da çoğaltmak mümkün. Ancak bu alanda verilecek bir iki örnek ne hale geldiğimizi yansıtmaya yeterli.
Bırakın sokak veya mahalleyi, aynı apartmanda oturanlar birbirlerini tanımıyorlar. Aynı asansörde olmalarına rağmen birbirlerinden bir selamı, bir merhabayı esirgerler.
Aile içinde o eski saygıdan bir eser kalmadı. Küçükler büyüklerini tanımaz oldular.
Şimdi ataerkil aile yapısından çekirdek aile yapısına geçtik. Ailedeki birey sayısı onlardan üç-dörde düştü, herkesin bir odası oldu. Ancak huzuru kayboldu.
Camilerin konforu arttı. Ancak sakinleri kalmadı.
Şimdi sofralarda envai çeşit yemekler yer alıyor. Ancak tat yok. İsraf ise had safhada. Her gün tonlarla yiyecek çöpe atılıyor.

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER